X
تبلیغات
رایتل
 
راز حضور
بهانه های قلم
                                                                 
درباره وبلاگ
یادم باشد که در پیله ی تنهایی خویش آغوش به روی دیگرانی نگشایم که ارزندگی امروز من افسردگی هرروزه ی آنهاست .. من از پرواز کلمات به بیکرانه ی ذهنم می نویسم و تو تنها عبور کن از میان ثانیه هایی که غرق ابهامند ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ چو کس با زبان دلم آشنا نیست چه بهتر که از شکوه خاموش باشم...چویاری مرا نیست همدرد،بهتر که از یاد یاران فراموش باشم
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • عدد رهگذران: 52423

یکشنبه 2 مرداد‌ماه سال 1390 :: 07:00 ب.ظ ::  نویسنده : سعیده

در میان آدمیان و در زمین ... در میان ملائک در هر زمان ...

زمین و زمان و ستاره و آفتاب و باران ... وهزار و هزاران نشانه ی دیگر

همه هستند تا تو باشی و باهر ابزاری که شده معرفتت را ابراز کنی ....

نه آنکه باشی و بودنت ناله ای و آهی شود بر دلی

که تو گر مَرهمی بر دل آدمیان نیز مَحرمی

که همه مِهرم و جانم را مُحرم کعبه ی جانت می کنم...

محرم بلندای وجودت ...

گرچه ندانم نامه هایم از برای کیست و ناله هایم از بهر چیست ...

اما می دانم و می دانند که من گوینده ای بیش نیستم و هرآنکس که شنید و نشنید توفیقش از برای من چیست ...وقتی ندانم مخاطبم کیست ...

مرا همین بس باشد که مشق ادب کنم ...شاید که بخواهد و بشود تا ادب آوازه ای باشم بر تارک آسمان دلم ...

آری که گر بخواهی دلت از دنیایت بزرگتر می شود و چه شیرین ...چه زیبا ... چه لطیف

آهای آدمیان که دینتان و دلتان و همه و همه خلاصه شده در حقارت همین تک واژه ی کوچک

 ..................... دنیا ...................

خوشا آنان که دنیا دیده اند نه دنیا دار ...